ชื่อโน้ตทั้งเจ็ดกับออกเทฟ

ตัวอักษรที่ใช้เรียกชื่อโน้ตมีแค่เจ็ดตัว คือ A B C D E F G พอถึง G ก็กลับไปเริ่ม A ใหม่ ไม่มี H ไม่มี I ดนตรีทั้งโลกใช้แค่เจ็ดตัวนี้

สังเกตว่าเราเริ่มนับจาก C ไม่ใช่ A ทั้งที่ A มาก่อนตามตัวอักษร เหตุผลย้อนไปไกลถึงประวัติศาสตร์ดนตรี แต่ผลที่ได้คือ C เป็นจุดเริ่มที่สะดวกที่สุด เพราะบันไดเสียงพื้นฐานที่สุดเริ่มที่ C พอดี

ลองกด C ตัวหนึ่ง แล้วกด C ตัวถัดไปทางขวา สองเสียงนี้ต่างกันชัดเจนเรื่องความสูงต่ำ แต่ฟังแล้วรู้สึกเหมือนเป็นเสียงเดียวกัน นั่นคือปรากฏการณ์ออกเทฟ

เหตุผลอยู่ที่ฟิสิกส์ เสียงตัวบนสั่นเร็วเป็นสองเท่าของตัวล่างพอดี หูของเราตีความอัตราส่วนสองต่อหนึ่งว่าเป็นเสียงเดียวกัน ทุกวัฒนธรรมดนตรีในโลกค้นพบเรื่องนี้ด้วยตัวเองโดยไม่ได้ลอกกัน

เวลาเขียนให้ชัดเจนว่าหมายถึง C ตัวไหน เราใส่ตัวเลขต่อท้าย โดกลางคือ C4 ตัวที่สูงขึ้นไปหนึ่งออกเทฟคือ C5 ตัวที่ต่ำลงมาคือ C3 ตัวเลขเปลี่ยนทุกครั้งที่ผ่าน C ไม่ใช่ทุกครั้งที่ผ่าน A

ตอนนี้คุณมีทุกอย่างที่ต้องใช้แล้ว หากลุ่มคีย์ดำ ได้ C หรือ F แล้วนับต่อไปทางขวาตามลำดับตัวอักษร ไม่ต้องท่องตำแหน่งของทุกโน้ต ท่องแค่จุดเกาะสองจุดก็พอ

แปดตัวนี้คือชื่อโน้ตทั้งเจ็ดที่เพิ่งท่องไป เรียงขึ้นไปจนถึง C ตัวถัดไป ส่วนที่ยากไม่ใช่ชื่อ แต่คือตัวที่สี่ ตรงที่นิ้วโป้งต้องลอดใต้ฝ่ามือไปกด F